افسردگی یک اختلال روانی شایع است. شیوع تقریبی این بیماری 10٪ در جمعیت عمومی می باشد. در موارد بالینی شیوع آن ممکن است به 20٪ برسد. طبق اعلام سازمان بهداشت جهانی در سال 1990 افسردگی چهارمین بیماری شایع به شمار می‌رفت و پیش‌بینی می‌شد تا سال 2020 به دومین بیماری و عامل از کار افتادگی، بعد از بیماری‌های قلبی تبدیل شود، اما مراجعه به منابع جدیدتر بیانگر آن است که علی‌رغم تلاش‌های انجام شده در حال حاضر، افسردگی عامل اصلی ناتوانی در افراد 12 تا 44 ساله است و بر طبق پیش‌بینی‌ها در سال 2030 عامل اصلی بار بیماری خواهد بود. افسردگی یکی از شایع‌ترین اختلال‌های روانشناختی است به طوری که حدود 15 تا 20 درصد از افراد بزرگسال جامعه، عوارض و نشانه‌های مختلف افسردگی را از خود بروز می‌دهند. علاوه بر این، افسردگی پیامدهای جدی بسیاری دارد و همچنین اثرات مهمی بر نسل‌های آینده می‌گذارد؛ فرزندانی که با مادران دچار افسردگی اساسی زیسته‌اند، بیشتر در معرض خطر افسردگی قرار دارند.

خودکشی بدترین پیامد افسردگی است، مسئله خودکشی در افراد افسرده بر طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی در سال 2018 به یک میلیون نفر رسید؛ در سال 2018 نیز دومین علت اصلی مرگ و میر افراد 15 تا 29 ساله خودکشی بوده است. با توجه به شیوع و اهمیت افسردگی پژوهش‌های زیادی درباره آن انجام شده است.

مهم ترين طبقه بندي هاي روان پزشكي عبارت است از راهنماي تشخيصي و آماري اختلالات رواني DSM (Diagnostic and statistical manual of mental disorders) كه توسط انجمن روان پزشكي آمريكا به وجود آمد و ديگري طبقه بندي بين المللي بيماري ها (International classification of diseases) ICD  كه توسط سازمان بهداشت جهاني شكل گرفت. اولين چاپ DSM در سال 1952 توسط كميته نام گذاري و آمار انجمن روان پزشكي آمريكا منتشر گرديد و پس از آن پنج چاپ بعدي تاليف گرديد: DSMII در 1968،DSMIII   در 1980، DSMIIIR  در 1987، DSMIV  در 1994 و سرانجام DSMIV-TR در سال 2000 تاليف شد.

در پنجمين چاپ جديد DSM تغييرات اساسي در پاره اي از طبقه بندي ها، اصطلاحات تشخيصي و معيارهاي تشخيصي صورت گرفته است و ضروري است تا دست اندركاران بهداشت روان با اين اصلاحات آشنا گردند. از جمله اصلاحات و تغييرات مهم در DSM-5 مي‌توان به مواردي همچون ارايه معيار تشخيصي براي افسردگي- اضطراب ميكس MAD) يا (Mixed Anxiety Depressive، سندرم خفيف سايكوز، رفتار خودكشي، همچنين تغيير در بعضي از معيارهاي تشخيصي نظير پدوفيلي، اختلالات ارتباطي Communication disorders، اختلالات شناختي و اختلالات خلقي، جدا شدن (Obsessive-compulsive disorder) OCD  و (Posttraumatic stress disorder) PTSD  از زيرمجموعه اختلالات اضطرابي به عنوان يك گروه تشخيصي مجزا، اشاره نمود. تغييرات اساسي در طبقه بندي اختلالات سوماتوفورم و اختلالات شخصيت ارايه يك فرمولاسيون مصاحبه فرهنگي از جمله تغييرات نگرشي در DSM محسوب مي گردد. برجسته ترين تغيير را مي توان در گرايش از طبقه بندي Categorical به سمت Dimensional و توجه به بعضي جنبه هاي اتيولوژيك اختلالات نام برد.

هدف از این پژوهش مروری بر تعریف، توصیف و ملاک‌های تشخیصی اختلال افسردگی بر اساس ویرایش پنجم راهنمای آماری و تشخیصی اختلال‌های روانی (5DSM) است.

مقدمه. 5

تعریف افسردگی.. 6

ملاک‌های تشخیصی اختلال افسردگی.. 7

ویژگی‌های افسردگی.. 8

روحیه‌ی افسرده. 8

کاهش علاقه و لذت: 8

تغییر در اشتها یا وزن: 9

اختلال خواب: 9

تغییرات روانی- حرکتی: 9

کاهش انرژی و خستگی: 9

احساس بی‌ارزشی یا گناه: 9

اختلال در تفکر و تمرکز: 10

فکر مرگ و خودکشی: 10

عدم توجیه با وضعیت پزشکی: 10

میزان شیوع اختلال افسردگی.. 10

اختلال‌های همبود با افسردگی.. 13

پیامد‌های افسردگی.. 14

تفاوت‌های جنسیتی در اختلال افسردگی.. 15

تشخیص افتراقی.. 16

دوره‌های شیدایی با خلق تحریک‌پذیر یا دوره‌های مختلط: 16

اختلال خلقی به دلیل وضعیت پزشکی دیگر: 16

اختلال افسردگی یا دو قطبی ناشی از مواد یا دارو: 16

بحث و نتیجه‌گیری.. 17

منابع. 19

1. چلبی، م؛ یاقوتی، ه. (1392 ). بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر افسردگی: بررسی تطبیقی میزان افسردگی و عوامل اجتماعی مؤثر بر آن در استان گیالن و تهران. بررسی مسائل اجتماعی ایران.14 .187 –208
2. سیفی، م؛ اعتمادی، ا؛ شفیع آبادی، ع. (1391). تاثیر مداخله مبتنی بر خود معنوی و خود خانوادگی بر کاهش عالیم افسردگی دانشجویان. روانشناسی و دین . 19 .117 –134.
3. سلیگمن، م؛ روزنهان، دیوید؛ والکر، االین.(1929). آسیب شناسی روانی. ترجمه رضا رستمی، سیامک طهماسبی، جمیله زارعی، سعیده زنوزیان، بنفشه فرزین راد (1390)تهران : ارجمند.دوم

1. Liu, C.S., Adibfar, A., Herrmann, N., Gallagher, D., & Lanctoˆt, K.L. (۲۰۱۷). Evidence for Inflammation-Associated Depression. In Inflammation-Associated Depression: Evidence, Mechanisms and Implications (Vol.۳۱, pp. ۳-۳۰). New York: Springer International Publishing.

1. Halaris, A. (۲۰۱۷). Inflammation-Associated Co-morbidity Between Depression and Cardiovascular Disease. In Inflammation-Associated Depression: Evidence, Mechanisms and Implications (Vol.۳۱, pp. ٤٥-۷۲). New York: Springer International Publishing.

1. Waclawiková, B., El Aidy, S. (۲۰۱۸). Role of Microbiota and Tryptophan Metabolites in the Remote Effect of Intestinal Inflammation on Brain and Depression. Pharmaceuticals, ۱۱, ٦۳-۸۰.

1. World Health Organization. (۲۰۱۸). Depression . https://www.who.int/news-room/factsheets/detail/depression .

1. Association, A. P. (۲۰۱۳). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM٥®). American Psychiatric Pub.

1. Smith, J. (۲٦۱٦). Involuntary Symptoms: Grief and Depression. IN Psychotherapy (۲۲۱– ۲۳٦). Springer International Publishing: New York.

1. Upchurch Sweeney, C. R., Turner, J. R., Turner, J. R., Barrett, C., Soto, A. V., Whang, W., … Schroeder, B. (۲۰۱۳). Depression: Symptoms. IN Encyclopedia of Behavioral Medicine (PP ٥٦۷–٥٦۸). Springer Science + Business Media : Berlin/Heidelberg.

1. Whisman, M. A. (Ed.). (۲۰۰۸). Adapting cognitive therapy for depression: Managing complexity and comorbidity. New York: Guilford Press.

1. Klenfeldt, I. F., Karlsson, B., Sigström, R., Bäckman, K., Waern, M., Östling, S., … Skoog, I. (۲٤۱٤). Prevalence of Obsessive-Compulsive Disorder in Relation to Depression and Cognition in an Elderly Population. The American Journal of Geriatric Psychiatry, ۲۲(۳), ۳۰۱–۳۰۸.

1. Espada Sánchez, J. P., Gonzálvez Maestre, M. T., & Orgilés, M. (۲۰۱۸). Substance use in Spanish adolescents: The relationship between depression and social support seeking. Health and Addictions/Salud y Drogas, ۱۸(۲), ۲۷-۳۳.

1. Bountress, K., Wei, W., Sheerin, C., Chung, D., Amstadter, A., Mandel, H., & Wang, Z. (۲۰۱۷). Relationships between GAT۱ and PTSD, Depression, and Substance Use Disorder. Brain Sciences, ۷(۱۲), ٦-۱۸.

1. Papakostas, G. I., & Fava, M. (۲۰۰۸). Predictors, moderators, and mediators (correlates) of treatment outcome in major depressive disorder. Dialogues in clinical neuroscience, ۱۰(٤), ٤۳۹–٤٥۱.

1. Iacoviello, B. M., Alloy, L. B., Abramson, L. Y., Whitehouse,W. G., & Hogan, M. E. (۲۰۰۷). The Role of Cluster B and C Personality Disturbance in the Course of Depression: A Prospective Study. Journal of Personality Disorders, ۲۱, ۳۷۱-۳۸۳.