جنبش پارالمپیک پس از جنگ جهانی دوم در مراکز توانبخشی شکل گرفت.
بسیاری از پزشکان از ورزش و تفریح به عنوان وسیلهای برای توانبخشی استفاده میکردند.
این تمرینات به رویدادهای ورزشی کوچکی تبدیل شد که در بیمارستانها برگزار میشد، که معروفترین آنها استوک ماندویل در بریتانیا بود.
دکتر لودویگ گاتمن، متخصص فیزیوتراپی آنجا، سپس چیزی را ایجاد کرد که بازیهای استوک ماندویل نامیده میشد و این بازیها به آرامی به آنچه که ما اکنون به نام بازیهای پارالمپیک میشناسیم، تبدیل شدند.
اولین بازیهای پارالمپیک پس از بازیهای المپیک تابستانی در سال 1960 در رم برگزار شد.
بازیهای پارالمپیک در هر چهار سال طبق برنامه المپیک برگزار میشد.
از سال 1988، به دلیل سابقه ای که توسط کمیته سازماندهی میزبان سئول ایجاد شد، بازی پارالمپیک تابستانی و زمستانی در همان شهری برگزار میشود که بازیهای المپیک برگزار شده است.
با امضای قراردادی در سال 2001 IOC و IPC این مساله به رسمیت شناخته شد. بنابراین، پکن 2008 اولین بازی بود که بر اساس این قرارداد برگزار شد و از آن زمان تاکنون چندین بار تمدید شده است.
این قرارداد شامل بازاریابی و حمایت مالی است.