خرید پدیده جدیدی است و درواقع خرید و فروش به دوران طلوع بشریت برمیگردد و مفهوم آن در شکل، طراحی و همدردی و ترحم جامعه پیشرفت کرده است (بودریار[1]، 2016؛ نصیر[2] و همکاران، 2020). درواقع، رفتار خرید از زمانی که انسان خلق شد وجود داشته است و با پیشرفت فرهنگ، این ایده از نظر شکل، طراحی و نوع رفتار تغییر و توسعه یافته است. امروزه مشتریان اقلام و محصولات را نه تنها برای برآوردن نیازهای اولیه خود بلکه به عنوان یک شیوه زندگی یا فعالیت مفرحی که میتواند به آنها در رفع نیازهای روانی کمک نمایند، خریداری مینمایند. عمل خرید با نیازهای فردی و توسعه منابع برای برآوردن این نیازها با دریافت سرمایه از دیگران در ابتدا سازگار بود (ترهو[3] و همکاران، 2015) و مظاهر مختلفی در نتیجه گسترش فرایند خرید جامعه با به امروز پدیدار شده است و مصرفکنندگان امروزی نه تنها محصولات لازم را برای رفع نیازهای خود خریداری میکنند بلکه به عنوان یک سبک زندگی یا یک فعالیت اوقات فراغت نیز رفتار خرید از خود بروز میدهند (هال[4] و همکاران، 2017؛ نصیر و همکاران، 2020).
خرید یک فعالیت انسانی است که نشان میدهد افراد در تبادل منافع متقابل شرکت میکنند. چنین فعالیتی بدون شک برای همه طرفها مهم است تا نیازهایشان برآورده شود. خرید به معنای امروزی آن از معامله صرف خرید و فروش فراتر رفته و ابعاد دیگری را نیز شامل میشود. برای مثال آندرهیل (1999) توضیح میدهد که خرید فراتر از خرید چیزی است که خریداران به آن نیاز دارند و بسته به ترکیبی از حواس - دیدن، بوییدن، چشیدن، شنیدن و حتی چشیدن شامل پذیرش آنها از محصول، نام تجاری یا فروشگاه ها میباشد. به گفته دهولاکیا (1999)، خرید به برقراری تماس فیزیکی با مرکز خرید یا مرکز خرید میپردازد، به نحوی که انجام کارها را با تفریح و سرگرمی همراه میکند. برای برخی از محققان، به عنوان مثال، سوث و اسپیتز (1994)، فرام و اکسلرود (1990) خرید به عنوان یک فعالیت جنسیتی در نظر گرفته میشود که در آن زنان مسئولیت خرید خانگی را بر عهده دارند (هابوش، 2013).
[1] . Baudrillard
[2] . Nasir
[3] . Terho
[4] . Hall