
مدیریت منابع انسانی سبز، استفاده از استراتژیهای مدیریت منابع انسانی برای افزایش و توسعه استفاده پایدار از داراییهای یک سازمان برای دستیابی به اهداف پایداری محیطی میباشد (امجد[1] و همکاران، 2021). اصطلاح مدیریت منابع انسانی سبز بیشتر برای توصیف نگرانیهای افراد و مدیران اجرایی در توسعه رویکردها و شیوهها به سمت برنامهریزی زیستمحیطی سازمانی بکار گرفته میشود (شفایی[2] و همکاران، 2020). اقدامات مدیریت منابع انسانی سبز یک روش عملی برای توسعه سرمایه انسانی به سازمانها ارائه میدهد که میتواند عملکرد زیستمحیطی و توسعه پایدار شرکت را افزایش دهد (جارامیلو[3] و همکاران، 2018؛ وونگ[4] و همکاران، 2018). مدیریت منابع انسانی سبز به جنبههای زیستمحیطی مدیریت منابع انسانی اشاره دارد (فام[5] و همکاران، 2020) و به عنوان آن دسته از فعالیتهای مدیریت منابع انسانی تعریف میشود که نتایج زیستمحیطی مثبتی را رقم میزنند. اقدامات مدیریت منابع انسانی سبز را میتوان در سه فعالیت اصلی شامل؛ توسعه تواناییهای سبز کارکنان، ایجاد انگیزه سبز در کارکنان و ایجاد فرصتهای سبز تقسیمبندی کرد. رابطه بین اقدامات مدیریت منابع انسانی سبز و عملکرد پایدار در مطالعات متعددی مورد بررسی قرار گرفته است (از جمله رنوویک[6] و همکاران، 2013؛ جابور و دی سوسا جابور[7]، 2016). این مطالعات نشان میدهند که اقدامات مدیریت منابع انسانی سبز به دلیل توسعه فعالیتهایی مانند كاهش ضایعات، تأثیر مثبتی بر عملکرد پایداری شرکت دارند. به طور کلی در این مطالعات، استدلال میشود که اقدامات مدیریت منابع انسانی سبز میتواند رفتار سبز کارکنان را بهبود بخشند تا داوطلبانه در راستای افزایش عملکرد پایداری شرکت اقدام کنند (کیم[8] و همکاران، 2014؛ فام[9] و همکاران، 2019).
در دهه 1990، مطالعات و تحقیقات در حوزه سبزسازی سازمانها بهعنوان روش علمی جدید پدیدار شد. میتوان گفت عبارت سبز در مباحث بازاریابی اکولوژیک ریشه دارد. در حوزه مباحث مدیریت سبز، اقدامات مدیریت منابع انسانی تحتعنوان مدیریت منابع انسانی سبز بهوجود آمده است (آرولراجاه[10] و همکاران، 2015).
[1] . Amjad
[2] . Shafaee
[3]. Jaramillo
[4]. Wong
[5] . Pham
[6] . Renwick
[7]. Jabbour & de Sousa Jabbour
[8]. Kim
[9]. Pham
[10] . Arulraja