
اندازه گیری عملکرد محیطی کارکنان در یک سازمان امری بسیار مشکل است. اندازه گیری عملکرد شغلی سبز یکی از ویژگی های کلیدی مدیریت منابع انسانی می شود. عملکرد عملکرد برای بیتجربه باید یک به عنوان بخشی از سیستم ارزیابی عملکرد کلی شرکت صورت بگیرد (شن [1] و همکاران، 2018). علاوه بر این، توجه به کسب و کارها و موفقیت می تواند به ارتباط بین یک شرکت در بازار و منابع آن سازمان تبدیل شود. از نظریاتی که به دنبال پاسخ به این سؤال است دیدگاه بر منبع و توصیح میدهد که چگونه چند گروه میتوانند شرکتها را از داراییهای خود به طور شخصی استفاده کنند، میتوانند درآمد کافی کسب کنند. به عبارت دیگر، این نظریه به نحوه ایجاد و حفظ مزیت رقابتی توسط شرکتها میپردازد (امجد و همکاران، 2021). منابع منابع انسانی، ارزشمندترین منابع سازمانی میشوند که با کارگیری صحیح از آنها و سایر اجزای سازمانی میتوان سازمانی را برای تحقق بخشید (دهقانی سلطانی و مصباحی، 1397). در محیط رقابتی کسب و کار امروز، سازمان های مهم توسعه و تکاپوی در جهت بقا، و پیشرفت فراگیر آنها شکل می گیرد. در راستای این هدف خطیر، مباحث مربوط به کار، مدیریت و بهبود آن چه در سطح واحدها و چه در کارمندان و مدیران یکی از مباحث عمده در مدیریت است. هر مدیر و مسئول سازمان یا ذینفعی میخواهد در ارتباط با نحوه عملکرد کارها به دست آورد که استفاده از این اطلاعات می تواند به شناسایی نقاط ضعف و قوت آنها کمک کند. عملکرد انتظارات مشخص و معینی است که سازمان از فرد در قبال انجام وظایف شغلی در خصوص سازمانی انتظار دارد. ولی امر این است که در برخی از موقعیت ها افراد رفتارهایی را از خود بروز می دهند که در انجام وظایف سازمانی آنها نبوده و در ارزیابی عملکرد مدیران عامل نمی گیرند اما به قرار دادن اهداف سازمانی کمک می کنند. بدیهی است اینگونه رفتارها می تواند تاثیر بسزایی در بهبود عملکرد افراد داشته باشد. نظریه بنیادی توسعه منابع انسانی سبز این است که منابع انسانی سبز برای سازمانی از طریق بهبود تلاش و دانش، مهارت ها و عوامل موثر بر آن است. بنابراین افزایش مهارتها و مهارتهای لازمه ایجاد بازده بالقوه از طریق افزایش تولید و عملکرد کاری است. دانش، مهارت، مهارتها و انگیزههای مهم برای توسعه منابع انسانی و عملکردی که میشوند (پوتنورو و ساهو [2] ، 2016). توجه به کار و عملکرد سبز آنها بهعنوان بزرگترین و مهمترین سرمایه سازمانی است که در طول چند دهه رشد فراوانی داشته است (عبدالوهاب [3] ، 2016).
[1] . شن
[2] . پوتنورو و ساهو
[3] . عبدالوه