مبانی نظری عوامل ویژه بانکی

در کشورهای درحال توسعه و اقتصادهای درحال­گذار، که دارای بازارهای مالی کمتر توسعه­یافته بوده، بانک­ها نهادهای مهمی هستند که قادرند به واسطه­گری مالی پرداخته و می­توانند با ارائه روش­های گوناگون به کاهش میزان ریسک سرمایه­گذاری کمک می­کنند. هر یک از بانک­ها سعی در جذب سپرده­های مردم دارند جذب سپرده برای بانک­ها اهمیت ویزه­ای دارد، چون سپرده­ها به عنوان منبع اصلی بانک از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. زیرا وضعیت سپرده­ها بر نقدینگی و ریسک نقدینگی و میزان اعطای تسهیلات و در نتیجه بر هزینه­ها و درآمدهای عملیاتی بانک تاثیرگذار است. بنابراین، جذب سپرده به عنوان بخش اصلی فعالیت­های بانکی زمینه لازم را برای ایفای وظایف تکمیلی و قانون عملیات بانکی فراهم می­کند. از این رو، جذب سپرده از سوی بانک می­تواند خدمت پرداخت وام و اعتبار توسط بانک را گسترش دهد و در شرایط جاری که درآمد بانک از طریق اعطای تسهیلات تامین می­شود، سودآوری بانک را افزایش دهد (راز[1]، 2017).

سپرده­ها از مهم­ترین منابع بانک­ها هستند و بدون آن­ها موجودیت بانک توجیه­پذیر نمی­باشد؛ زیرا سرمایه بانک­ها در مقابل سپردة آن­ها رقم ناچیزی است. ازآنجاییکه معمولاً اعطای تسهیلات که یکی از راه­های اصلی کسب­ درآمد بانک­ها می­باشد، از محل جذب سپرده­ها تأمین می­گردد، لازمة این امر مجهز بودن بانک­ها به منابع سپرده است. انواع سپرده­ها عبارتند از: جاری، پس­انداز. سپرده­های سرمایه­گذاری مدت­دار که خود به دو قسم دسته­بندی می­شوند: کوتاه مدت، بلند مدت (علیشاهی قلعه­جوقی و لطیفی، 1392). در ایران بخش قابل توجهی از دارایی­های مالی در قالب سیستم بانکی به صورت سپرده­های بلندمدت و کوتاه­مدت سرمایه­گذاری می­شود که بانک­ها به بهره­گیری از این سپرده­ها در فعالیت­های تولیدی سرمایه­گذاری می­کنند. از سوی دیگر، نقش منحصربفرد سیستم بانکی در جذب سپرده و تأمین و تجهیز منابع مالی به دلیل فقدان بازارهای مالی گسترده بسته­های نامناسب برای سرمایه­گذاری خارجی و نرخ پایین پس­انداز و سرمایه­گذاری در شکور اهمیت دوچندان دارد. به این دلیل است که می­بایست راهکار مناسبی در اتخاذ تعیین نرخ سود سپرده­های بانکی نمود که از خروج سرمایه­گذاری جلوگیری کند و سرمایه راکد را به سمت سیستم بانکی هدایت نماید (ژو[2] و همکاران، 2015).

 


[1] . Raz

[2] . Xu