
مؤلفه اول: نهادها
محیط نهادی به وسیله چارچوبهای قانونی و اداری که اشخاص، بانگاهها و دولت براساس آنها به ایجاد درآند و خلق ثروت واکش نشان میدهند تعیین میگردد. اگرچه در ادبیات اقتصادی تمرکز اصلی بر نهادهای عمومی بوده است با این حال نهادهای خصوصی نیز از ارکان کلیدی فرایند تولید صروت محسوب میشوند (شاهآبادی و صادقی[1]، 2011). در گزارش رقابتپذیری مجموع جهانی اقتصاد، رکن اول مربوط به نهادها میباشد. نشانگرهای این رکن طبق جدول زیر میباشد.
مؤلفه دوم: زیرساختها
یکی از عوامل اثرگذار بر رقابتپذیری، کیفیت و کمیت زیرساختهای اقتصادی است. زیرساختهایی که به خوبی گسترش پیدا کرده باشند اثر دوری فواصل بین نواحی مختلف را کاهش داده و ضمن کمک به تکامل بازارهای داحلی، موجب برقراری ارتباط بین بازارهای نواحی مختلف و حتی بین کشورها با کمترین هزینه میشوند. علاوهبراین، کیفیت و گستردگی شبکه زیرساختها بهطور معناداری بر رشد اقتصادی و رقابتپذیری اثرگذار است (شاهآبادی و صادقی، 2011).
مؤلفه سوم: فضای کلان اقتصادی: ثبات در محیط کلان اقتصادی برای تجارت و بالتبع برای رقابتپذیری یک کشور یا سازمان بسیار حائز اهمیت است. اگرچه بهطور قطع، ثبات اوضاع کلان اقتصادی نمیتواند بهرهوری و رقابتپذیری را افزایش دهد. ولی با این حال نباید فراموش کرد که ناآرامی و اغتشاش نیز برای اقتصاد و همچنین برای فضای رقابتی سازمانها مضر است.
مؤلفه چهارم: بهداشت و آموزش ابتدایی: منظور از این رکن، مجموعه اقدامات و تدابیری است که موجب سلامت و کارایی نیروی کار برای فعالیت در محیط کسبوکار میشود (ابراهیمی و برزگر[1]، 2013). نیروی کار سالم برای بهرهوری و رقابتپذیری کشور بسیار حیاتی است. نیروی کاری که مریض باشد نمیتواند مطابق تواناییاش کار کند و بهرهوری پایینی خواهد داشت.
مؤلفه پنجم: آموزش تکمیلی: منظور از این رکن، مجموعه فعالیتها و اموری است که موجب افزایش مهارت و اثربخشی نیروی کار در رقابت سازمانها میشود. آموزشهای ثانویه به آن دسته از آموزشی گفته میشود که فرد پس از طی آموزشهای ابتدایی فرا گرفته و باعث ایجاد ارزش افزوده در سازمان میشود. هدف از این آموزشها درواقع ایجاد توانایی بیشتری تولید و افزایش کارایی در سازمان بوده که به رقابتپذیری بهتر منجر میگردد.
[1] . Ebrahimi & Barzegar
[1] . Shah Abadi & Sadeghi