مبانی نظری درگیری کاری

درگیری کاری یک حالت ذهنی مثبت و مرتبط با کار است که با سرزندگی، اختصاص و غرق شدن در کار شناخته می‌شود. سرزندگی به سطح بالایی از انرژی و آمادگی برای سرمایه‌گذاری تلاش در فعالیت‌ها اشاره دارد. اختصاص به شور و شوق و درگیری شدید با کار فرد اشاره دارد. در نهایت، غرق شدن حالت کامل غرق شدن در کار فرد است. در حالی که سرزندگی و اختصاص به عنوان ابعاد اصلی درگیری کاری در نظر گرفته می‌شوند، غرق شدن به عنوان بعد اضافی در نظر گرفته می‌شود. در حالی که دانش ما در مورد درگیری کاری در سال‌های اخیر افزایش یافته است، هنوز چندین سوال باقی مانده است، به عنوان مثال، در مورد ریشه‌های اجتماعی-روانی آن و اثربخشی مداخلات درگیری کاری (باکر ، ۲۰۲۲؛ نایت  و همکاران، ۲۰۱۹).

مقدمات درگیری کاری اغلب در چارچوب نظریه JD-R مورد مطالعه قرار می‌گیرند، که یک نظریه در روانشناسی سازمانی است و توضیح می‌دهد که چگونه ویژگی‌های شغلی از طریق یک فرآیند دوگانه بر کارکنان تأثیر می‌گذارند (باکر و دمروتی، ۲۰۱۷؛ باکر و همکاران، ۲۰۲۲). در فرآیند آسیب‌های سلامتی، ویژگی‌های شغلی پرمخاطره—«جنبه‌های شغلی که نیاز به تلاش فیزیکی، عاطفی یا شناختی مستمر دارند»—باعث ایجاد فشار شغلی (از جمله فرسودگی شغلی) و شکایات سلامتی می‌شوند. فرسودگی شغلی به حالتی اطلاق می‌شود که در آن کارکنان احساسات مزمن خستگی و نگرش بدبینانه به کار و افراد با کسانی که با آن¬ها کار می‌کنند، تجربه می‌کنند (ساکز و گرومن ، 2018).