مبانی نظری تهدیدات درک شده

بادرنظر گرفتن نظریه اجتناب از فناوری، تهدید درک شده فناوری توسطافراد با حساسیت درک­شده آن­ها و به شدت پیامدهای منفی بعدی از فناوری اطلاعات مربوط می­شود. درحالی­که تحقیقات مربوط به تهدیدات فناوری اطلاعات هنوز بسیار محدود  می­باشد، نظریه اجتناب از فناوری برای توضیح عامل تعیین­کننده قصد افراد برای اجتناب از تهدیدات فناوری اطلاعات در چندین زمینه مختلف به­کار گرفته شده است (مانند آلومار[1] و همکاران، 2019؛ بروارد[2] و همکاران، 2017؛ کارپنتر[3] و همکاران، 2019؛ لیانگ و ژو[4]، 2009؛ زاهدی[5] و همکاران، 2015). اکثر این مطالعات تجربی تنها بخش­هایی از نظریه اجتناب از فناوری را اتخاذ کردند و نتایج متفاوتی درباره رابطه بین شدت درک­شده، حساسیت و تهدید درک­شده پیدا کردند (کارپنتر و همکاران، 2019). برای مثال زاهدی و همکاران (2015) نشان دادند که چگونه عملکرد و عناصر مرتبط با هزینه ابزارهای شناسایی بر ادراک کاربران از ابزارها و تهدیدات، کارآمدی در مقابله با تهدیدات و تکیه بر چنین ابزارهایی با استفاده از یک بررسی کنترل­شده در دو حوزه مجزا تأثیر گذاشته است. بنابراین باتوجه به این­که نگرانی­های جدی در مورد این احتمال وجود دارد که استفاده از هوش مصنوعی می­تواند تصمیمات سازمانی بدی را به همراه داشته باشد، نظریه اجتناب از فناوری را می­توان برای درک تهدیدات مرتبط با هوش مصنوعی به­کار گرفت (کائو و همکاران، 2021).

 


[1] . Alomar

[2] . Breward

[3] . Carpenter

[4] . Liang & Xue

[5] . Zahedi