
در دسامبر سال 2019، دانشمندان یک ویروس جدیدی را شناسایی کردند که در سطح جهان در حال افزایش بود. سازمان بهداشت جهانی شیوع بیماری کووید 19 را اضطرار بهداشت عمومی با نگرانی بینالمللی تعیین کرد. بسیاری از کشورها در دوران همهگیری کرونا آموزش مجازی را جایگزین آموزش حضوری و سنتی در مدارس و دانشگاهها کردند. کارشناسان از موارد زیر به عنوان تفاوت آنها نام میبرند:
1). ناگهانی بودن آن: آموزش مجازی به دلیل نیاز غیرقابل پیشبینی در مدارس و دانشگاهها بدون آمادگی قبلی به کار گرفته شد (رانگیوی و سیماتی کومار، 2020)؛
2). تحمیلی بودن آن: در بسیاری از کشورها به عنوان یک اقدام برجسته ملی «اقدامات دراکونی» تحمیل شده است (تیلور[1] و همکاران، 2020). درحالیکه آموزش از راه دور قبلاً تجملاتی بوده است در حال حاضر به عنوان یک ضرورت در مواجهه با کرونا اجرا میشود و استفاده از آموزش از راه دور به «مأموریت بحرانی» تبدیل شده است (کرناک[2]، 2020)؛
3). بینالمللی بودن آن: آموزش مجازی به عنوان مداخله غیردارویی در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت و یک واقعیت جهانی را شکل داد.
4). شهرت آن: این امر به منافع مشترک در جوامع تبدیل شده است و بر حوزه عمومی حاکم میباشد.
5). فراگیر شدن آن: تا قبل از پاندمی کرونا، آموزش مجازی بیشتر در دانشگاهها مورد استفاده قرار میگرفت اما امروزه به علت پاندمی کرونا به مدارس نیز رسیده است و در کلیه مقاطع تحصیلی و مراکز آموزشی به یک وسیله آموزشی تبدیل شده است.
6). اضطرار پزشکی: در حالیکه آموزش از راه دور اغلب به دلایلی مانند صعبالعبور بودن مسیر و مناطق دورافتاده، معلولیت و جنگ مورد حمایت قرار میگرفت، اکنون از آن به عنوان ابزاری برای مقابله با یک بحران جهانی در حوزه سلامت جامعه استفاده میشود (آل لیلی[3] و همکاران، 2020).
آموزش مجازی یکی از تدابیری بود که باتوجه به شرایط موجود و شکستن زنجیره انتقال به کار گرفته شد. مزایا و معایبس برای نظام آموزشی و خانوادهها داشت. بررسی پژوهشهای صورت گرفته نشان میدهد که آموزش مجازی به افزایش انگیزه یادگیری کمک میکند (هوانگ[4] و همکاران، 2019؛ کیو[5] و همکاران، 2018؛ کمپوسسوتو[6] و همکاران، 2020). همچنین آموزش مجازی میتواند انگیزش درونی و علاقمندی دانشآموزان را افزایش دهد. آموزش از راه دور نسبت به آموزش حضوری و سنتی، مهارتهای زبان انگلیسی افراد را افزایش میدهد. محیطهای یادگیری مجازی دارای ظرفیت ایجاد فرصتهایی برای تجارب فعال، انعطافپذیر و افزایش یادگیری فردی هستند (فیرات[7] و همکاران، 2018).
[1] . Taylor
[2] . Cornock
[3] . Al Lily
[4] . Huang
[5] . Kew
[6] . Campos Soto
[7] . Firat