مبانی نظری آموزش الکترونیکی

در دسامبر سال 2019، دانشمندان یک ویروس جدیدی را شناسایی کردند که در سطح جهان در حال افزایش بود. سازمان بهداشت جهانی شیوع بیماری کووید 19 را اضطرار بهداشت عمومی با نگرانی بین­المللی تعیین کرد. بسیاری از کشورها در دوران همه­گیری کرونا آموزش مجازی را جایگزین آموزش حضوری و سنتی در مدارس و دانشگاه­ها کردند. کارشناسان از موارد زیر به عنوان تفاوت آن­ها نام می­برند:

1). ناگهانی بودن آن: آموزش مجازی به دلیل نیاز غیرقابل پیش­بینی در مدارس و دانشگاه­ها بدون آمادگی قبلی به کار گرفته شد (رانگیوی و سیماتی کومار، 2020)؛

2). تحمیلی بودن آن: در بسیاری از کشورها به عنوان یک اقدام برجسته ملی «اقدامات دراکونی» تحمیل شده است (تیلور[1] و همکاران، 2020). درحالی­که آموزش از راه دور قبلاً تجملاتی بوده است در حال حاضر به عنوان یک ضرورت در مواجهه با کرونا اجرا می­شود و استفاده از آموزش از راه دور به «مأموریت بحرانی» تبدیل شده است (کرناک[2]، 2020)؛

3). بین­المللی بودن آن: آموزش مجازی به عنوان مداخله غیردارویی در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت و یک واقعیت جهانی را شکل داد.

4). شهرت آن: این امر به منافع مشترک در جوامع تبدیل شده است و بر حوزه عمومی حاکم می­باشد.

5). فراگیر شدن آن: تا قبل از پاندمی کرونا، آموزش مجازی بیشتر در دانشگاه­ها مورد استفاده قرار می­گرفت اما امروزه به علت پاندمی کرونا به مدارس نیز رسیده است و در کلیه مقاطع تحصیلی و مراکز آموزشی به یک وسیله آموزشی تبدیل شده است.

6). اضطرار پزشکی: در حالی­که آموزش از راه دور اغلب به دلایلی مانند صعب­العبور بودن مسیر و مناطق دورافتاده، معلولیت و جنگ مورد حمایت قرار می­گرفت، اکنون از آن به عنوان ابزاری برای مقابله با یک بحران جهانی در حوزه سلامت جامعه استفاده می­شود (آل لیلی[3] و همکاران، 2020).

آموزش مجازی یکی از تدابیری بود که باتوجه به شرایط موجود و شکستن زنجیره انتقال به کار گرفته شد. مزایا و معایبس برای نظام آموزشی و خانواده­ها داشت. بررسی پژوهش­های صورت گرفته نشان می­دهد که آموزش مجازی به افزایش انگیزه یادگیری کمک می­کند (هوانگ[4] و همکاران، 2019؛ کیو[5] و همکاران، 2018؛ کمپوسسوتو[6] و همکاران، 2020). همچنین آموزش مجازی می­تواند انگیزش درونی و علاقمندی دانش­آموزان را افزایش دهد. آموزش از راه دور نسبت به آموزش حضوری و سنتی، مهارت­های زبان انگلیسی افراد را افزایش می­دهد. محیط­های یادگیری مجازی دارای ظرفیت ایجاد فرصت­هایی برای تجارب فعال، انعطاف­پذیر و افزایش یادگیری فردی هستند (فیرات[7] و همکاران، 2018).

 


[1] . Taylor

[2] . Cornock

[3] . Al Lily

[4] . Huang

[5] . Kew

[6] . Campos Soto

[7] . Firat