مبانی نظری دیپلماسی ورزشی

ورزش به عنوان یکی از نهادهای ثانویه جامعه مدرن، کارکردهایی چون سلامت، تفریح، هویت یابی و رفاه اقتصادی به همراه دارد. کاهش تحرک و فعالیت بدنی در زندگی امروزی که متعاقب توسعه و گسترش امکانات و وسایل رفاهی و شیوه های نوین زندگی به وجود آمده است، ضرورت پرداختن به ورزش و تربیت بدنی را بیش از پیش ایجاب می¬کند (لار  و همکاران، 2019). 
سبک زندگی همراه با فعالیت ورزشی روزانه در اکثر جوامع توسعه¬یافته اهمیت فزاینده¬ای پیدا کرده است. فعالیت های ورزشی به جنبه¬های مختلف زندگی مربوط می شود و می ¬تواند تاثیرات مثبتی بر سلامت و رشد ذهنی داشته باشد. همچنین ورزش می تواند به حفظ ساختارهای اجتماعی؛ رشد اقتصادی؛ کمک به افراد برای یافتن شغل یا کار و شکل دادن به هویت های فرهنگی و ملی کمک کند (ریوت ، 2015). مشارکت در ورزش باعث افزایش سلامت روان و بهبود رفاه می شود (آنتونویک ، 2019). متخصصان و محققان، ورزش مادام العمر و مشارکت فعال در تفریحات را به عنوان عوامل مثبت در سلامت و رفاه فردی، سرمایه اجتماعی، توسعه جامعه و پیامدهای اقتصادی شناسایی کرده اند. در حالی که فعالیت¬های ورزشی، زمینه ای برای مشارکت مدنی فراهم می کند می تواند فضای رقابتی ایجاد و موجب گسترش ارتباطات اجتماعی و همچنین بسط فضای تفریحی فعال شود (نیمروزی  و همکاران، 2020).